دودش به سر درآمد و از پای درفتاد

مجنون³ ز جام طلعت لیلی⁴ چو مست شد

فارغ ز مادر و پدر و سیم و زر فتاد

رامین⁵ چو اختیار غم عشق ویس⁶ کرد

یک بارگی جدا ز کلاه و کمر فتاد

وامق⁷ چو کارش از غم عذرا⁸ به جان رسید

کارش مدام با غم و آه سحر فتاد

زین گونه صد هزار کس از پیر و از جوان

مست از شراب عشق چو من بی​خبر فتاد

بسیار کس شدند اسیر کمند عشق

تنها نه از برای من این شور و شر فتاد

روزی به دلبری نظری کرد چشم من

زان یک نظر مرا دو جهان از نظر فتاد

کز وی هزار سوز مرا در جگر فتاد

بر من مگیر اگر شدم آشفته دل ز عشق

مانند این بسی ز قضا و قدر فتاد

"سعدی" ز خلق چند نهان راز دل کنی

چون ماجرای عشق تو یک یک به درفتاد

ـــــ 1و3و5و7 نام عشّاق افسانه ای

ـــــ 2و4و6و8 نام معشوق های افسانه ای

ـــ بعد از دوتا متن طویل  دوباره هوای شعر در سرم فتاد و غزلی از سعدی که آنکه باید داند ، داند ،  انتخاب کردم.